Import naczyń z tworzyw sztucznych do Wielkiej Brytanii – deklaracja zgodności 10/2011 i kody C055/9Y51

by
chat_bubble_outline0
Import naczyń z tworzyw sztucznych do Wielkiej Brytanii – deklaracja zgodności 10/2011 i kody C055/9Y51

Read this article in English →

Od 15 maja 2026 r. przy przywozie do Wielkiej Brytanii (GB) naczyń stołowych i kuchennych z tworzyw sztucznych objętych kodem 3924 10 00 90 w każdym zgłoszeniu celnym trzeba podać kod dokumentu C055 (deklaracja zgodności zawierająca informacje z załącznika IV rozporządzenia Komisji (UE) nr 10/2011) albo 9Y51 (zwolnienie z obowiązku przedstawienia tej deklaracji przy przywozie). Środek brytyjskiej taryfy „Restriction on entry into free circulation” (tłumaczenie własne: ograniczenie dopuszczenia do obrotu; w polskiej wersji TARIC środki tego typu noszą nazwę „Ograniczenie wprowadzenia do swobodnego obrotu”) dotyczy towarów ze wszystkich krajów – także z Polski i innych państw UE. Jeżeli w zgłoszeniu nie podano żadnego z tych dwóch kodów, warunek środka nie jest spełniony (taryfa: „Import/export not allowed after control”), a według ogólnych wytycznych brytyjskiego urzędu skarbowo-celnego (HMRC) zgłoszenie bez wymaganego kodu dokumentu co do zasady nie przechodzi walidacji w systemie CDS (Customs Declaration Service) – błąd „Missing Document”.

W praktyce C055 dotyczy wyłącznie butelek do karmienia niemowląt z poliwęglanu – tak wynika z komunikatu HMRC z 14 maja 2026 r. Pozostałe towary objęte tym kodem, np. talerze, kubki, sztućce i przybory kuchenne z tworzyw sztucznych inne niż zawierające poliamid (nylon) lub melaminę (te mają osobne kody 3924 10 00 11 i 3924 10 00 19 – zob. niżej), zgłasza się z kodem 9Y51.

Czym jest deklaracja zgodności według rozporządzenia (UE) nr 10/2011

Podstawą prawną jest rozporządzenie Komisji (UE) nr 10/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością (bywa błędnie cytowane jako „10/2012”). W Wielkiej Brytanii obowiązuje ono jako prawo zasymilowane (assimilated law) – w brzmieniu obowiązującym na koniec 2020 r., ze zmianami wprowadzonymi później przez Zjednoczone Królestwo. W Irlandii Północnej obowiązują w tym zakresie przepisy unijne (w tym unijny załącznik IV z 11 punktami), a brytyjska taryfa dla Irlandii Północnej (XI), podobnie jak unijny TARIC, nie przewiduje tego środka. Nie potwierdziliśmy, czy brytyjski środek C055/9Y51 jest stosowany przy przywozie do Irlandii Północnej towarów spoza UK i UE (NIIMP), w przypadku którego według HMRC obowiązują zarówno brytyjskie, jak i unijne kontrole przywozowe.

Art. 15 wymaga, by na etapach wprowadzania do obrotu innych niż sprzedaż detaliczna dostępna była pisemna deklaracja zgodności (Declaration of Compliance, DoC), wystawiona przez podmiot działający na rynku i zawierająca informacje wymienione w załączniku IV. Art. 16 nakazuje udostępnić organom, na ich żądanie, dokumentację uzupełniającą: warunki i wyniki badań, obliczenia (w tym modelowanie), inne analizy oraz dowody bezpieczeństwa lub uzasadnienie wykazujące zgodność.

Co musi zawierać deklaracja zgodności (załącznik IV)

Brytyjska wersja załącznika IV ma dziewięć punktów. Poniżej ich streszczenie – wiążący jest tekst na legislation.gov.uk:

  1. nazwa i adres podmiotu, który wystawia deklarację;
  2. nazwa i adres podmiotu, który wytwarza lub przywozi materiały lub wyroby;
  3. dane identyfikujące materiały lub wyroby, których deklaracja dotyczy;
  4. data deklaracji;
  5. potwierdzenie zgodności z rozporządzeniem 10/2011 oraz z art. 3, art. 11 ust. 5, art. 15 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004;
  6. odpowiednie informacje o użytych substancjach lub produktach ich rozkładu, dla których ograniczenia lub specyfikacje określono w zezwoleniu na daną substancję i w załączniku II (w GB zezwolenia figurują w rejestrze prowadzonym przez Agencję ds. Standardów Żywności – Food Standards Agency, FSA – oraz Food Standards Scotland, FSS); na etapach pośrednich wytwarzania także identyfikację i ilość substancji objętych ograniczeniami oraz celowo użytych substancji, dla których nie wykluczono genotoksyczności, jeśli mogą migrować z gotowego wyrobu powyżej 0,00015 mg/kg żywności lub płynu modelowego;
  7. informacje o substancjach podlegających ograniczeniom także w żywności (np. dodatkach do żywności) – poziom ich migracji specyficznej ustalony doświadczalnie lub obliczeniowo i, w stosownych przypadkach, kryteria czystości – aby użytkownik mógł zapewnić zgodność z przepisami dotyczącymi żywności;
  8. warunki stosowania: rodzaj żywności, czas i temperatura obróbki oraz przechowywania, najwyższy stosunek powierzchni kontaktu z żywnością do objętości, dla którego sprawdzono zgodność, lub równoważne informacje;
  9. przy wyrobach wielowarstwowych z barierą funkcjonalną – potwierdzenie zgodności z art. 13 ust. 2–4 lub art. 14 ust. 2–3.

Kto odpowiada – producent, importer czy agencja celna?

Obowiązek udostępniania deklaracji zgodności dotyczy podmiotów działających na rynku na etapach obrotu innych niż sprzedaż detaliczna. Deklarację wystawia zwykle producent lub importer (załącznik IV odróżnia podmiot wystawiający deklarację od podmiotu, który wytwarza lub przywozi wyrób). Importer w GB, jako podmiot działający na rynku, powinien mieć dostęp do deklaracji zgodności (art. 15) i móc na żądanie udostępnić organom kontroli żywności dokumentację uzupełniającą (art. 16), zwykle uzyskaną od producenta. W Anglii są to m.in. FSA, lokalne organy ds. żywności oraz portowe organy sanitarne (port health authorities, PHA) – zob. S.I. 2012/2619, reg. 15. Jeśli w zgłoszeniu podano C055 (z kodem statusu innym niż XB), z wytycznych CDS wynika ponadto, że deklarację i dokumenty uzupełniające trzeba przechowywać i okazać na żądanie organom celnym.

Agencja celna (przedstawiciel celny) nie wystawia deklaracji zgodności – wpisuje w zgłoszeniu kod dokumentu i numer referencyjny na podstawie dokumentów od klienta. Podając kod 9Y51, zgłaszający oświadcza – ze wszystkimi skutkami prawnymi – że dla przesyłki nie jest wymagane przedstawienie przy przywozie deklaracji zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 10/2011 (w oryginale: „…to be produced on import”). Wystarczające dowody uprawnienia do zwolnienia trzeba przechowywać w dokumentacji i okazać na żądanie. Przy przedstawicielstwie bezpośrednim za poprawność zgłoszenia, prowadzenie dokumentacji oraz cło i VAT z tytułu importu odpowiada importer; przedstawiciel celny może stać się solidarnie odpowiedzialny, jeśli mimo jasnych instrukcji importera popełni błąd umyślny lub nieuzasadniony. Firma spoza Wielkiej Brytanii, która sama występuje jako importer w GB, może korzystać tylko z przedstawicielstwa pośredniego – wtedy przedstawiciel celny również odpowiada za poprawność zgłoszenia i ponosi solidarną odpowiedzialność za cło i VAT. Dlatego prosimy o pisemne potwierdzenie danych, na których opiera się zgłoszenie.

C055 czy 9Y51 – skąd ten podział?

W 2011 r. UE zakazała stosowania bisfenolu A (BPA) do produkcji butelek do karmienia niemowląt z poliwęglanu (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 321/2011), a butelki te miały w taryfie osobny kod 3924 10 00 20 z wymogiem C055. Z dniem 1 stycznia 2021 r. Wielka Brytania przejęła ten środek do własnej taryfy. Unijny odpowiednik wygasł w styczniu 2025 r., tuż przed wejściem w życie (20 stycznia 2025 r.) rozporządzenia Komisji (UE) 2024/3190, które zakazuje stosowania BPA w wymienionych grupach materiałów do kontaktu z żywnością (m.in. tworzywa sztuczne, lakiery i powłoki, kleje, gumy, silikony) – z wąskimi odstępstwami i okresami przejściowymi (m.in. do 20 lipca 2026 r. i 20 stycznia 2028 r.). Rozporządzenie to obowiązuje w UE i w Irlandii Północnej, ale nie w GB.

Od 6 maja 2026 r., dla zachowania zgodności z nomenklaturą UE, kod 3924 10 00 20 włączono do kodu 3924 10 00 90. W dniach 8–14 maja taryfa wymagała C055 dla wszystkich towarów objętych kodem 3924 10 00 90, bez możliwości zwolnienia. Od 15 maja obowiązuje krajowe zwolnienie 9Y51 wprowadzone przez HMRC, a przypis CD801 zastrzega, że wymóg deklaracji zgodności dotyczy tu tylko butelek do karmienia niemowląt z poliwęglanu.

W GB BPA pozostaje dopuszczony jako monomer do tworzyw sztucznych (specyficzny limit migracji, SML: 0,05 mg/kg; rejestr FSA/FSS, pozycja FCM 151, z adnotacją o ponownej ocenie bezpieczeństwa), ale nie wolno go stosować do produkcji poliwęglanowych butelek do karmienia niemowląt ani poliwęglanowych kubków i butelek niekapków dla niemowląt i małych dzieci. Przypis CD619 (w brzmieniu przejętym z prawa UE: „The import into EU…”) przewiduje z kolei zakaz przywozu poliwęglanowych butelek do karmienia niemowląt wyprodukowanych z użyciem BPA. Oznacza to w praktyce, że taka butelka nie może legalnie trafić do GB – deklaracja zgodności zgłaszana z kodem C055 musi potwierdzać spełnienie tego ograniczenia.

Sytuacja może się zmienić. FSA zapowiedziała (4 marca 2026 r.) wprowadzenie w GB zakazu stosowania BPA i jego analogów – termin nie jest znany. Z kolei planowana umowa sanitarna i fitosanitarna (SPS) między UK a UE (według Defra ma zacząć obowiązywać w połowie 2027 r., zależnie od negocjacji) przewiduje, że w GB zaczną obowiązywać unijne przepisy o materiałach do kontaktu z żywnością, w tym rozporządzenie 2024/3190. Obie zmiany mogą wpłynąć także na opisany środek taryfowy.

Z kodem 9Y51 zgłasza się zatem typowe naczynia i przybory objęte kodem 3924 10 00 90. Ważna jest jednak klasyfikacja: przybory kuchenne zawierające poliamid lub melaminę mają kody 3924 10 00 11 i 3924 10 00 19, a butelki na napoje (np. z PP lub Tritanu) zostały w wiążących decyzjach taryfowych HMRC (Advance Tariff Rulings, ATaR – brytyjski odpowiednik WIT; wiążą tylko w odniesieniu do produktu, którego dotyczą) zaklasyfikowane do kodu 3924 90 00 90, nieobjętego tym środkiem. Nie znaleźliśmy brytyjskiej decyzji dla butelek do karmienia niemowląt z innych tworzyw (PP, PPSU, PES) – przypuszczalnie należą do kodu 3924 10 00 90 i zgłasza się je z kodem 9Y51. Klasyfikację takich butelek oraz innych artykułów dziecięcych z poliwęglanu warto skonsultować z nami.

Uwaga: z brzmienia kodu (zwolnienie z przedstawienia deklaracji „on import”) i art. 15 rozporządzenia 10/2011 wynika, że 9Y51 zwalnia tylko z przedstawienia deklaracji zgodności przy odprawie celnej – HMRC nie mówi tego wprost. Kod ten nie zwalnia jednak z obowiązku wynikającego z art. 15: na etapach obrotu innych niż sprzedaż detaliczna deklaracja zgodności dla materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością nadal musi być dostępna. Nie zwalnia też towaru z wymogów materialnych (np. ograniczeń dotyczących BPA). Wyroby z silikonu lub gumy nie podlegają rozporządzeniu 10/2011 (art. 2 ust. 2), ale muszą spełniać wymogi rozporządzenia (WE) nr 1935/2004.

Jak uzyskać deklarację zgodności i na co zwrócić uwagę

O deklarację najlepiej poprosić producenta lub dostawcę już przy zamówieniu. Po jej otrzymaniu warto sprawdzić, czy:

  • deklaracja zawiera wszystkie punkty załącznika IV (w tym datę) i jest aktualna – art. 15 ust. 3 wymaga jej odnowienia po istotnych zmianach składu lub procesu produkcji wpływających na migrację albo po pojawieniu się nowych danych naukowych;
  • jednoznacznie identyfikuje produkty z faktury (nazwy, numery katalogowe);
  • podaje warunki stosowania (rodzaj żywności, temperatura, czas kontaktu) zgodne z przeznaczeniem wyrobu;
  • dostawca może udostępnić dokumentację uzupełniającą, np. wyniki badań migracji.

Deklaracje dostawców z UE powołują się zwykle na aktualne prawo unijne: po zmianach wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2025/351, które nie obowiązują w GB (obowiązują natomiast w Irlandii Północnej), unijny załącznik IV ma 11 punktów. Z kolei od 1 kwietnia 2025 r. brytyjskie zezwolenia na stosowanie substancji figurują w rejestrze prowadzonym przez FSA i FSS i mogą się różnić od unijnych (np. co do BPA). Nie znaleźliśmy oficjalnych wytycznych FSA ani HMRC co do tego, czy deklaracja w formacie unijnym wystarcza w GB. Aktualna deklaracja unijna zwykle zawiera wszystkie informacje wymagane przez brytyjski załącznik IV, ale powołuje się na unijny wykaz substancji, dlatego warto poprosić dostawcę o potwierdzenie zgodności także z brytyjską wersją rozporządzenia 10/2011 i z rejestrem FSA/FSS. Rozporządzenie nie określa języka deklaracji, ale wersja angielska ułatwia kontrolę.

Jeśli dostawca nie przekaże deklaracji, nie należy wystawiać jej samodzielnie wyłącznie na podstawie badań migracji: podmiot wystawiający deklarację odpowiada za zgodność całego wyrobu, a do tego potrzebne są także informacje o składzie (użytych substancjach i ich ograniczeniach) z łańcucha dostaw. Badania migracji ogólnej i specyficznej – najlepiej w laboratorium akredytowanym według normy ISO/IEC 17025 (przepisy tego nie wymagają, ale ułatwia to obronę wyników) – są częścią dokumentacji uzupełniającej z art. 16.

Szczególną ostrożność należy zachować przy dwóch grupach wyrobów. Pierwsza to „naturalne” tworzywa z dodatkiem bambusa lub innych materiałów roślinnych (łuski ryżowe, słoma pszeniczna, konopie). FSA i FSS uznają je za niezgodne z przepisami (dodatki roślinne nie są dopuszczonymi substancjami), a takie wyroby nie powinny być sprzedawane w GB; według komitetu naukowego COT (Committee on Toxicity) mogą one powodować migrację formaldehydu i melaminy do żywności w ilościach przekraczających limity. Druga grupa to przybory z melaminy i poliamidu z Chin i Hongkongu (zob. niżej).

Jak podać kody C055 i 9Y51 w zgłoszeniu CDS

Kody podaje się w polu DE 2/3 na poziomie pozycji towarowej; kody unijne (zaczynające się od litery) wpisuje się przed krajowymi.

  • C055 – numer referencyjny deklaracji zgodności oraz kod statusu dokumentu. Dopuszczalne kody statusu: AE, AF, AG, AP, AS, AT, GE, GP, JE, JP, LE, LP, UA, UE, UP, US oraz XB – np. AE (dokument załączony, dotyczy tylko tego zgłoszenia), AP (dokument załączony, dotyczy tego i innych zgłoszeń – może być właściwszy dla deklaracji obejmującej powtarzalne dostawy) lub GE (dokument towarzyszy towarom, dotyczy tylko tego zgłoszenia); kod JE dotyczy dokumentu przechowywanego przez upoważnionego przedsiębiorcę. Status XB oznacza ilość poniżej progu de minimis – w polu przyczyny wpisuje się wtedy Below de minimis (wytyczne CDS nie podają wartości progu).
  • 9Y51 – bez kodu statusu i bez numeru referencyjnego dokumentu; w polu przyczyny wpisuje się oświadczenie Regulation 10/2011 Exempt.

HMRC nie określa, jakie dowody są wystarczające przy stosowaniu kodu 9Y51. Dobrą praktyką (a nie wymogiem urzędowym) jest przechowywanie specyfikacji produktu z informacją o materiale i przeznaczeniu oraz uzasadnienia klasyfikacji, czyli dokumentów pokazujących, że towar nie jest butelką do karmienia niemowląt z poliwęglanu. Według wytycznych HMRC („Archiving your trade documents”) dokumentację dotyczącą zgłoszonych towarów przechowuje się przez cztery lata, a dokumenty handlowe i transportowe, które są częścią dokumentacji VAT – co najmniej sześć lat. W przepisach o materiałach do kontaktu z żywnością nie znaleźliśmy okresu przechowywania deklaracji zgodności.

Odrębne wymogi: poliamid i melamina z Chin i Hongkongu

Przybory kuchenne z poliamidu (nylonu) lub melaminy pochodzące z Chin lub Hongkongu albo wysyłane z tych miejsc (kody 3924 10 00 11 i 3924 10 00 19) podlegają brytyjskiej wersji rozporządzenia Komisji (UE) nr 284/2011 – także wtedy, gdy trafiają do GB z magazynu w UE, np. w Polsce. Wymagania:

  • dla każdej przesyłki oświadczenie w języku angielskim (Plastic Declaration Document, PDD) ze sprawozdaniem z badań: poliamid – brak wykrywalnego uwalniania pierwszorzędowych amin aromatycznych (granica wykrywalności 0,01 mg/kg dla ich sumy), melamina – migracja formaldehydu najwyżej 15 mg/kg;
  • awizacja przesyłki we właściwym PHA w pierwszym punkcie wprowadzenia co najmniej dwa dni robocze przed jej przybyciem, zwykle przez system PHILIS DES (dokument CHED nie jest wymagany); PDD podpisuje importer, a nie agent (tego wymaga np. Dover PHA);
  • przywóz wyłącznie przez punkty kontroli granicznej (BCP) wyznaczone dla tych wyrobów (plastic kitchenware), np. Sevington, Dover – Deep Sea Terminal, Felixstowe, Harwich, Hull, Tilbury, London Gateway; Sheerness nie jest wyznaczony i przesyłki są tam odrzucane;
  • kontrola dokumentów każdej przesyłki, a w 10% przesyłek także kontrola identyfikacyjna i fizyczna z pobraniem próbek do analizy; opłaty pobiera się także za kontrolę dokumentów (np. Dover 2026/27: 56 GBP za PDD z 1–5 sprawozdaniami);
  • przesyłki przewożone przez Eurotunel i Dover Eastern Docks kontroluje BCP w Sevington;
  • PDD zatwierdzone w UE nie są w GB akceptowane.

W CDS podaje się C060 (numer referencyjny oświadczenia i kod statusu jak przy C055) albo Y046 (towary nieobjęte rozporządzeniem 284/2011) z tekstem No polyamide/ melamine – w brzmieniu z wytycznych CDS, ze spacją po ukośniku. Kody 3924 10 00 11/19 i 3924 10 00 90 wzajemnie się wykluczają. Przybory zawierające poliamid lub melaminę wyprodukowane w UE (np. w Polsce) i wysłane z UE klasyfikuje się do kodu 3924 10 00 19 – dla towarów pochodzenia innego niż chińskie lub hongkońskie brytyjska taryfa nie przewiduje na tym kodzie ani C060/Y046, ani C055/9Y51, ale na etapach obrotu innych niż sprzedaż detaliczna nadal musi być dostępna deklaracja zgodności z art. 15 rozporządzenia 10/2011. Towary pochodzenia chińskiego wysyłane z Polski brytyjska taryfa ujmuje w kodzie 3924 10 00 19 z krajem pochodzenia CN (środek z C060/Y046), choć niektóre portowe organy sanitarne wskazują kod 3924 10 00 11. PHA różnie podchodzą też do klasyfikacji melaminowej zastawy stołowej – takie przypadki warto uzgodnić z nami przed wysyłką.

Lista kontrolna dla eksportera i importera

  1. Ustal kod towaru: 3924 10 00 90, 3924 10 00 11/19 (poliamid, melamina) lub inny (np. dla butelek na napoje).
  2. Wybierz kod dokumentu: dla butelek do karmienia niemowląt z poliwęglanu – C055 z numerem deklaracji zgodności, dla pozostałych towarów z kodu 3924 10 00 90 – 9Y51.
  3. Pamiętaj, że w GB nie wolno stosować BPA do produkcji poliwęglanowych butelek do karmienia niemowląt ani poliwęglanowych kubków i butelek niekapków dla niemowląt i małych dzieci, a przywóz butelek wyprodukowanych z użyciem BPA jest zakazany (przypis CD619) – ani kod dokumentu, ani sama deklaracja nie „legalizują” takiego towaru; w razie wątpliwości uzgodnij z nami kod dokumentu.
  4. Uzyskaj od producenta lub dostawcy aktualną deklarację zgodności obejmującą konkretne produkty i przekaż ją importerowi w GB.
  5. Sprawdź oznakowanie (rozporządzenie (WE) nr 1935/2004, art. 15): „for food contact”, konkretne przeznaczenie lub symbol kieliszka i widelca (chyba że przeznaczenie jest oczywiste) oraz nazwę i adres odpowiedzialnego podmiotu; w sprzedaży detalicznej oznaczenie przeznaczenia i ewentualne instrukcje muszą być w języku angielskim.
  6. Przy 9Y51 zachowaj dowody: specyfikację materiałową, opis przeznaczenia wyrobu i podstawę klasyfikacji.
  7. Przy przyborach z melaminy lub poliamidu z Chin albo Hongkongu przygotuj PDD ze sprawozdaniem z badań, awizuj przesyłkę co najmniej dwa dni robocze przed jej przybyciem i zaplanuj przywóz przez wyznaczony BCP; w CDS podaj C060 (numer referencyjny oświadczenia), a Y046 tylko dla towarów bez poliamidu i melaminy.

Jak pomaga Bienson

Przygotowujemy brytyjskie zgłoszenia przywozowe w CDS z właściwymi kodami dokumentów – C055, 9Y51, a w razie potrzeby C060 lub Y046. Prześlij na adres import@bienson.co.uk fakturę, listę pakunkową oraz deklarację zgodności – albo dokumenty potwierdzające, że towar jest objęty zwolnieniem (np. specyfikację produktu). Jeśli nie masz pewności, który kod wybrać, skontaktuj się z nami przed wysyłką.

Źródła

Artykuł ma charakter informacyjny i przedstawia stan prawny na 30 września 2026 r. Wiążące są teksty aktów prawnych oraz aktualne dane w UK Trade Tariff.

Written by

admin